دسته‌بندی‌ها

توجه : تمامی مطالب این سایت از طریق ربات جمع آوری شده است. در صورت مشاهده مطالب مغایر قوانین جمهوری اسلامی ایران توسط آیدی موجود در بخش تماس با ما، به ما اطلاع داده تا مطلب حذف شود. به امید ظهور مهدی (ع).
شاه نشین چشم من

شاه نشین چشم من

 

حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۱

 

تاب بنفشه می‌دهد طرّهٔ مشکسای تو پردهٔ غنچه می‌درد خندهٔ دلگشای تو

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو

من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان قال و مقال عالمی می‌کشم از برای تو

دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار گوشهٔ تاج سلطنت می‌شکند گدای تو

خرقهٔ زهد و جام می گر چه نه در خور همند این همه نقش می‌زنم از جهت رضای تو

شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

شاه‌نشین چشم من تکیه‌گه خیال توست جای دعاست شاه من بی تو مباد جای تو

خوش چمنیست عارضت خاصه که در بهار حسن حافظ خوش کلام شد مرغ سخنسرای تو

Pi e es is o lo ge suppo ed o his b owse (IE 8)

Please dow load a mode b owse :

Google Ch ome

Mozilla Fi efox

Mic osof Edge

Ope a

نظر خود را بنویسید

آخرین مطالب